Visions of terror

Post Reply
Juan
Posts: 94
Joined: Mon Mar 09, 2015 6:51 pm

Visions of terror

Post by Juan » Sun Feb 04, 2018 10:47 am

Juan wordt al schreeuwend wakker, zijn nachtelijke illusie langzaamaan wegdeemsterend. Kortstondig, zonder besef van tijd of locatie, slaat de paniek toe...
De ductus heeft hem, ze hebben gefaald. het plan is mislukt. De ductus heeft hem opgeëist. Het verklaard zijn belabberde toestand, zijn nachtelijke visioenen. Zijn continue aanvallen van waan.
Hij ziet ze vliegen. Letterlijk en figuurlijk.
Juan kijkt rond in de ruimte waarin hij zich bevind. 4 witte muren, kale muren, een deur zonder een klink. Een steriele geur.
Hij twijfelt, vraagt zich af waar hij is.
Zijn herinneringen komen langzaam aan tot hem terug.
Guislain. Hij is in het Dr Guislain museum. Joseph heeft hem onder zijn hoede genomen. De ductus is dood, verloren in de astral plain.
Juan kalmeert, komt tot zichzelf. Heeft zich weer in de hand. Eventjes.
Hij voelt een plotselinge nood van behoefte, hij heeft nood aan de bevrediging ervan. Hij snakt ernaar. Wordt tegelijkertijd geconfronteerd met zijn falen de voorbije weken. De voorbije nacht. Hij kan het niet meer. Het lukt niet meer. Zijn passie. Zijn lust. Zijn zijn. Paniek slaat opnieuw toe. Keihard. Juan schaterlacht terwijl de bloedtranen over zijn wangen rollen.
In een hoekje van de vierkante kamer wiegt hij zichzelf in de hoop de rust terug te vinden.

Post Reply